منم مثه تو غم دارم
شریکم با تو تو این درد
.............................
روز پنجشنبه بود ...بابک ( جهانبخش ) تماس گرفت و صداش گرفته بود :
وحید ، مادر آقای علی بحرینی فوت کرد ، همین خبر کافی بود تا برای یک آن
چهره ی علی بحرینی برام مجسم بشه که الان چه حالیه ...
مردی که ترانه هاش واسم خیلی عزیزه و افتخاره اینو دارم که می خوام بخونمشون ،
اولین بار علی رو توی دفتر اتفاق نو دیدم ، با بابک رفته بودیم برای صحبتهای اولیه تهیه ی آلبومم که قرار بود از علی ترانه بگیریم ، با روی خوش ازم استقبال کرد و از پشت میزش اومد کنار ما نشست که احساس غریبی نکنم ، فکر می کنم اردیبهشت ماه بود ، بهر حال ما صحبتهامونو کردیم و کار شروع شد !
بعد از اون روز بود که ارتباط ما بیشتر شد ، یادم می یاد یه بار تو گوشیه تلفن همراهش دقیقا صفحه ی ( والپیپر) عکس یه خانمی رو گذاشته بود ... وقتی گوششیشو داشتم می دیدم بهم گفت : این مادرم هست ، و دیگه هیچی نگفت و من همون جا بود که متوجه این شدم که چقدر به مادرش علاقه داره ، اما حالا دیگه اون نیست و علی تنها شده ، خیلی تنها !...
نمی دونم چی باید بگم و چطور این مصیبت رو بهش از طریق بلاگم تسلیت بگم ولی می خوام خیلی ساده بگم...
علی عزیز ..
ترانه ایی رو دادی به من که بخونمش و بابک عزیزم روش یه ملودی عالی گذاشت و پوریا حیدری که واقعا دوسش دارم تنظیمی عالی کرد ... حالا می خوام همین ترانه رو برات بگم هرچند درد این غمی که تو داری خیلی بزرگتره .....
شریکم با تو تو این درد منم مثه تو غم دارم
منم محتاج لبخندم منم دستاتو کم دارم
از این بازی طولانی منم مثه تو دلگیرم
منم با عشق درگیرم منم بی عشق می میرم