" اسکلتی با دست های باز "
مجموعه ی شعر وحید پورزارع
نشر نیماژ
سالن شبستان
راهروی 25
غرفه 43
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 0:2 توسط وحید پورزارع
|
برف می تواند
نام یک دختر باشد
و ردپاهای رفته نرفته ای که
باکره گی را عریان تر می کند .
مهم نیست
دوباره می بارد و
تنها نمک می تواند
بازجوی سردی باشد تا زخم ها
راحت تر اعتراف کنند .
نام یک پرونده است برف
روی میزی که یخ بسته و شاید
صدا زدن در سلولی انفرادی و
صدای کشیدن پاهایی در راهرویی تاریک ...
اما باز
هیچ کدام این ها مهم نیست
ابرها هر وقت با خنده رفتند
با گریه برگشتند
مهم کلاه مان بود
که هربار بی خودی
قاضی می شد .
" وحید پورزارع "
+ نوشته شده در شنبه دوازدهم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 10:35 توسط وحید پورزارع
|